آرشیو بهمن ماه 1404

همه ما سمت‌هایمان را از دست خواهیم داد. اینکه ما هرگز—هیچ شغلی—اینجا پیدا نخواهیم کرد. منظورش—همین حقیقت بود. او ما را طلسم نابود می‌کرد.» بازوهای یورگیس که به آنها تکیه داده بود، می‌لرزید، طوری خرمشهر شهر دعا که به سختی می‌توانست بنشیند و در حالی که گوش می‌داد، گاه به گاه به جلو تلوتلو می‌خورد. ناگهان گفت: «کی... کی شروع شد؟» «در همان آغاز سلطنت،» پاسخ داد اونا. او آرام طلسم صحبت کرد، انگار در فکر بود. «این بود—این نقشه آنها بود—نقشه خانم جادو و طلسمات هندرسون.

نتونستم جلوی خودمو بگیرم. به تو بهترین دعانویس شهر فکر کردم - به فرزندمون - به مادرم و همه شما. خیلی ازش ترسیده بودم - از جیغ زدن می‌ترسیدم.» لحظه‌ای پیش چهره‌اش خاکستری شده بود، حالا سرخ و برافروخته شده بود. دوباره شروع به نفس نفس زدن کرد. یورگیس نگذاشت صدایی از گلویش خارج شود. «الان دو ماه گذشته. بعد از آن او می‌خواست من به آن خانه بیایم. می‌خواست آنجا بمانم. به همه ما گفت که هیچ‌کدام از ما مجبور نیستیم کار کنیم. طلسم نویس او مرا مجبور کرد عصرها به آنجا بیایم. من به شما گفتم - شما دزفول شهر دعا فکر کردید که من در کارخانه هستم.

بعد یک شب - برف بارید. من نتوانستم از آنجا طلسم نویس بیرون بروم. و دیروز - ترامواها ایستادند. این فقط یک چیز کوچک بود - اما ما را خراب کرد. سعی کردم راه بروم، اما نتوانستم. نمی‌خواستم شما از آن باخبر شوید. می‌توانست - می‌توانست دوباره خوب شود. دعا شما هرگز نباید از آن باخبر می‌شدید. او از من خسته می‌شد - به زودی مرا تنها می‌گذاشت. من بچه‌دار می‌شوم - دارم زشت می‌شوم. او دیروز این را به من بهترین دعانویس شهر گفت. دو بار این را به من گفت. او مرا بیرون انداخت. و حالا، - حالا شما او را می‌کشید - شما آبادان شهر دعا - شما او را خواهید کشت - و همه ما خواهیم مرد.» او همه اینها را بدون لرزش گفت و مثل مرده دراز کشید.

یورگیس هم طلسم کلمه‌ای نگفت. به سختی از روی زمین بلند شد و ایستاد. حتی یک بار دیگر هم مکث نکرد تا به اونا نگاه کند، بلکه به سمت در رفت و آن را باز کرد. الزبیتا را ندید که از ترس در گوشه‌ای کز کرده بود. برهنه بیرون طلسم رفت و در خیابان را پشت سرش باز گذاشت. به محض اینکه به پیاده‌رو رسید، شروع به دویدن کرد. او طوری می‌دوید که انگار طلسم شده بود، کورکورانه اهواز شهر دعا و خشمگین، بدون اینکه به هیچ طرفی نگاه کند. قبل از اینکه نفسش او را مجبور به کم کردن سرعت کند، به طلسم خیابان اشلند رسیده بود؛ وقتی تراموا را دید که در حال آمدن است، روی پل پشتی آن پرید.

چشمانش وحشی و خون‌آلود بود، موهایش سیخ شده بود و مثل یک گاو نر زخمی به سختی نفس می‌کشید؛ اما افرادی که در تراموا بودند توجه خاصی به او نکردند - برای آنها طبیعی به نظر می‌رسید که مردی که بوی بدی مثل یورگیس می‌دهد، از بهترین دعانویس شهر جهات دیگر هم عجیب باشد. آنها جادو و طلسمات طبق معمول، مثل طاعون از او دوری می‌کردند. راننده پنج سنت او بجنورد شهر دعا را با انگشتانش گرفت و او را روی پل متحرک تنها گذاشت. یورگیس متوجه نشد - افکارش کاملاً جای دیگری بود. وقتی گاری به کشتارگاه رسید، دوباره توانست نفس بکشد؛ آنجا پایین دعا پرید و دوباره برای نجات جانش شروع به دویدن کرد.

مردم برگشتند تا مراقبش باشند، اما او دعا کسی را ندید - کارخانه آنجا بود، و او با عجله از در وارد شد و به راهرو رفت. او اتاقی را که اونا در آن کار می‌کرد، می‌شناخت و کانر، سرکارگر انبار که بیرون آن کار می‌کرد، را می‌شناخت؛ در حالی که به داخل می‌دوید.

و هیجان‌زده باشد. وقتی در بالابر بالا و پایین می‌رفت و کارگرانی را که روی زغال‌های سوزان کار می‌کردند دعا تماشا می‌کرد، دلش می‌خواست بخندد. کار او خوشایندترین نوع دعا کار نبود، اما کاری بود که ضرورت طبیعت با کارکرد کل دستگاه مرتبط می‌کرد؛ و یک انسان از زندگی چه چیزی بیشتر از انجام کاری مفید و لذت بردن از پاداش خوب برای تلاش‌هایش می‌تواند بخواهد. یورگیس اینطور فکر می‌کرد، و بنابراین همه جا با لحنی مستقیم و بی‌باکانه صحبت جادو و طلسمات می‌کرد. اما با کمال تعجب متوجه شد کهگیلویه و بویراحمد شهر دعا که سکوت دارد او را خسته می‌کند. بیشتر کارگران آن را از همان زاویه‌ای که طلسم طلسم نویس او می‌دیدند نمی‌دیدند.

در ابتدا بسیار افسرده شد وقتی فهمید که بیشتر آنها اصلاً عاشق کارشان نیستند، بلکه از آن متنفرند . در واقع، وقتی به وضعیت واقعی کارگران رسید، کشف وحشتناکی بود. واقعیت این بود - آنها از کارشان متنفر و جادو و طلسمات بیزار بودند. آنها طلسم از سرکارگران خود متنفر بودند، از صاحبان کارخانه متنفر بودند. آنها از کل کارخانه، حتی از مناطق اطراف، از کل شهر - با نفرتی عمیق، تلخ و آشتی‌ناپذیر - متنفر بودند. زنان، حتی کودکان، کارخانه را نفرین می‌کردند. همه چیز آنجا فاسد بود - سکوت جهنمی واقعی بود! وقتی یورگیس یک بار از آنها پرسید منظورشان از این حرف چیست، آنها با نوعی سوءظن به او نگاه کردند و پاسخ دادند: "وقتی آنجا دعا ایستاده‌اید، چشمانتان بوشهر شهر دعا را باز کنید و خودتان ببینید!" یکی از مشکلاتی که

برای اولین بار به ذهن یورگیس رسید، اتحادیه‌های کارگری بود. او هیچ تجربه‌ای از آنها نداشت و رفقایش باید برای او توضیح می‌دادند که کارگران در چنین انجمن‌هایی برای مبارزه برای حقوق خود گرد هم می‌آیند. یورگیس پرسید منظور آنها از «حقوق» چیست - سوالی بسیار جدی، زیرا او نمی‌دانست که او هیچ حقی دارد، حداقل نه فراتر از حق جستجوی کار و انجام آن. اما این سوال «دیوانه‌وار» رفقایش را علیه او برانگیخت و آنها او را مورد لعن و نفرین قرار دادند. فرستاده‌ای از اتحادیه کارگران کشتارگاه نزد او آمد سمنان شهر دعا و از او خواست که به اتحادیه بپیوندد.

اما وقتی یورگیس بالاخره فهمید که منظور این است که باید درصدی از دستمزد روزانه‌ی سخت و صادقانه‌ی خود را به صندوق اتحادیه بدهد، بهترین دعانویس شهر خونش به جوش آمد؛ و فرستاده، که ایرلندی بود و کلمات زیادی از زبان مادری یورگیس نمی‌فهمید، اکنون در شکل واقعی خود ظاهر شد و شروع به توهین و فحاشی شدید به او کرد. طلسم سپس یورگیس خشمگین شد و قسم خورد که برای ورود او به اتحادیه، به بیش از دوازده ایرلندی نیاز است. به تدریج رفقای میانه‌روتر سعی کردند برای او توضیح اصفهان شهر دعا دهند که اتحادیه‌ها بهترین و مطمئن‌ترین محافظ برای کارگران در برابر ظلم طبقات بالا، اخراج ناگهانی و غیره هستند.

اما یورگیس دیگر چنین ایده‌هایی را دوست نداشت. او می‌گفت که می‌تواند بدون کمک آنها برای خودش کار کند و به آنها توصیه بهترین دعانویس شهر می‌کرد که اگر واقعاً فکر می‌کنند می‌توانند کاری طلسم نویس انجام دهند، همین کار را انجام دهند. اگر نمی‌توانند، چرا اینجا کار می‌کنند، در حالی که تمام جهان به روی آنها باز است. یورگیس هیچ دانش یا تجربه زندگی بزرگی نداشت، اما به اندازه کافی دیده بود که بداند اگر مردی نخواهد و نتواند خودش را سرپا نگه دارد، هیچ کس دیگری از او حمایت نخواهد کرد. هنوز مردانی آنجا بودند که از ایده‌های مالتوس حمایت می‌کردند، اما با این وجود، امضاها و کمک‌های مالی را جادو و طلسمات در فهرست‌هایی برای صندوقی که در صورت گرگان شهر دعا قحطی استفاده می‌شد، جمع‌آوری می‌کردند.

این ایده، یورگیس را خوشحال می‌کرد، که قلبش از دیدن پدر پیرش که هر روز در کارخانه‌ها پرسه می‌زد و برای کار التماس می‌کرد تا حداقل یک تکه نان خشک به دست طلسم آورد، به درد می‌آمد. آنتاناس پیر از همان کودکی کارگر بود؛ او در سن دوازده سالگی از خانه فرار کرده بود زیرا پدرش هر بار که سعی می‌کرد خواندن را از درون یاد بگیرد، او را کتک می‌زد. او زمانی مردی قوی و توانمند بود که اگر کاری به او داده می‌شد، می‌توانست یک ماه تمام به عنوان یک گوشه‌نشین زندگی کند. و اکنون طلسم نویس او در این سرزمین عجیب و غریب، در شرایط عجیبی بود و در این دنیا جایی برای او بیشتر از جایی که برای یک سگ بیمار وجود داشت، نبود.

او خانه‌ای برای طلسم نویس زندگی داشت و اقوامی که نمی‌گذاشتند او از فقر رنج ببرد. اما پسرش نمی‌توانست از فکر کردن

به هم ریخته در اطراف پخش شده بودند. نگاهی به تام اسلید انداخت که نزدیک او کنار آتش بهترین دعانویس شهر نشسته بود و متوجه پیراهن پاره، دستی که با باند پیچیده شده بود، جای کبود روی آن صورت ساده و گرفته، جایی که تکه چوبی به هوا پرتاب شده و تقریباً او را کور کرده بود، جادو و طلسمات طلسم نویس شد. متوجه آن دهان بزرگ شد. این فکر عجیب به ذهنش خطور تهران شهر دعا کرد که صورت این جوان، خودش، چیزی شبیه گره است.۱۲۹ از چوب؛ قوی و سرسخت، و بسیار ساده و خودمانی. و با این حال خیلی راحت به او تحمیل می‌شد - شاید دقیقاً اینطور نباشد، اما در کل ساده بود، و خوش‌باور و زودباور...

تام گفت: «اگر قبل از شنبه برگردم، می‌توانم آن مرد را ببینم و قایقش را بخرم. او عصرهای شنبه زود به خانه می‌آید. گفت اگر بخواهم دعا می‌توانم آن را صد جادو و طلسمات دلار بخرم. من بیست و پنج دلار بیشتر از آنچه نیاز دارم، خریدم.» «تو ثروتمندی. و آن دختر را؛ فراموش نکن . او بیش از صد و بیست و پنج دلار می‌ارزد.» تام گفت: «شاید یکشنبه او را سوار ماشین کنم.» برای خراسان رضوی شهر دعا چند دقیقه هیچ‌کدام حرفی نزدند و هیچ صدایی جز صدای ترق تروق آتش و صداهای دوردست دیده‌بانان از پایین دریاچه به گوش نمی‌رسید. تام گفت: «از اینجا صدایشان را به وضوح می‌شنوی؛ آیا دیده‌بانان شما به قایق‌سواری علاقه دارند؟» هنوز همراهش حرفی نزده بود.

بالاخره گفت: «خب، پس اگر قرار است پنجشنبه بروی، یعنی فردا هم باید بروی.»۱۳۰می‌خواستم سعی کنم نظرت را عوض کنی، اما همین الان، وقتی داشتم پرسه می‌زدم و با دقت به کار و صورتت نگاه می‌کردم، دیدم فایده‌ای ندارد. فکر کنم مردم زیاد روی تو تأثیر نمی‌گذارند، هان؟ «روی بلیکلی خیلی روی من تأثیر گذاشت.» بارنارد گفت: «خب، پس، بیا تا وقتی هر دوی ما خراسان شمالی شهر دعا اینجاییم، کار را تمام کنیم. نظرت چیه؟ میله پرچم را بالا بکشیم؟» کوتاه‌ترین راه پایین آمدن از تپه به سمت ملک جدید، عبور از یک دره کوچک بود که روی آن یک طلسم نویس کنده درخت گذاشته بودند.

این راه، وقتی باری برای حمل وجود نداشت، راحت بود. کشیدن و حمل کردن در نقطه‌ای چند صد فوتی از این گودال انجام می‌شد. در جنگل‌های آن طرف، یک بهترین دعانویس شهر چوب دعا پرچم بریده طلسم جادو و طلسمات و تراشیده بودند و از آنجایی که دو نفر به راحتی می‌توانستند آن را حمل کنند، ایده بارنارد این بود که این کار باید همان موقع انجام شود تا بتواند از کمک تام استفاده خوزستان شهر دعا کند. برای بهترین دعانویس شهر بارنارد، فکر کردن معادل عمل کردن بود، او کاملاً آنی عمل می‌کرد و در عرض دو ثانیه به هدفش رسید.۱۳۱پا به پا کردند و به سمت پل موقتشان روی دره رفتند.

تام به دنبالش رفت و با دیدن دوستش که در فاصله‌ی سه فوتی از جایی که کنده افتاده بود، به درون گودال افتاد، جا خورد. قبل از اینکه تام به لبه‌ی پرتگاه برسد، فریادی از درد طاقت‌فرسا برخاست و او بدون معطلی به درون شکاف سقوط کرد، جایی که همراهش دعا روی صخره‌ها افتاده بود، طلسم نویس پیشانی‌اش را گرفته بود و ناله می‌کرد. ۱۳۲ فصل بیست و سوم دوستان تام زنجان شهر دعا گفت: «دستت را از روی پیشانی‌ات بردار،» و سعی کرد آن را به آرامی برخلاف میل قربانی حرکت دهد، «تا بتوانم تشخیص دهم که حالش بد است یا نه. نترس، تو طلسم گیج شده‌ای، همین.

بریده شده، اما خونریزی زیادی ندارد.» بارنارد در حالی که سعی می‌کرد بلند شود، گفت: «حالم خوب است.» تام گفت: «شاید باشی، اما اول ایمنی مهمه؛ بی‌حرکت دراز بکش. می‌تونی دستات رو تکون بدی؟ کمرت درد می‌کنه؟» بارنارد گفت: «من هیچ دکتری نمی‌خواهم.» «ببین می‌تونی... نه، بی‌حرکت دراز بکش؛ ببین می‌تونی انگشت‌هات رو تکون بدی یا نه. فکر کنم فقط زخم شدی، همین. بیا، بذار دستمالم رو دورش بذارم. شانس آوردی.» بارنارد پرسید: « به این که نمی‌گی طلسم نویس خوش‌شانسی، درسته؟ سرم داره از درد آتیش می‌گیره.» تام در حالی که نبض دوستش را می‌گرفت گفت: «البته که همینطور است، اما تو حالت خوب جادو و طلسمات است.» تام به بارنارد کمک کرد تا به کلبه‌شان برود تام اسلید در بلک لیک صفحه ۱۳۴ طلسم نویس تام به بارنارد کمک کرد

تا به کلبه‌شان برود. تام اسلید در بلک لیک بارنارد گفت: «یه ضربه محکم به سرم خورد.» و در حالی که صاف می‌نشست و به اطرافش خیره می‌شد، اضافه کرد: «حالم خوب می‌شه. قبل از اینکه بپری یه نگاه به اطرافت بنداز.

آزادی به او داده می‌شود، او به عنوان یک فقیر که به دلیل فقرش در معرض وسوسه‌های جدید قرار گرفته است، به دنیا پرتاب نمی‌شود، بلکه وسیله‌ای برای ادامه نوعی کار دارد. «ما همچنین به عنوان مجازات، داغ‌گذاری هرمزگان شهر دعا مخفیانه (معمولاً در پشت) داریم که به روش خالکوبی انجام می‌شود، همانطور که ملوانان شما انجام می‌دهند. هر مجرمی مورد بررسی قرار می‌گیرد که آیا دعا به این ترتیب داغ‌گذاری شده است یا خیر؛ که در این صورت، مجازات ۱۶۶زیرا هر جرم بعدی همیشه شدیدتر است. در عین حال، از آنجایی که داغ جرم مخفی است، جادو و طلسمات فرد به این دلیل در معرض تمسخر همسایگانش جادو و طلسمات قرار نمی‌گیرد، که می‌تواند او را نسبت به شخصیتش بی‌تفاوت کند و باعث ایجاد سنگدلی شود.

اینها عادی‌ترین مجازات‌های ما هستند. «با این حال، در مورد قتل و برخی جرایم دیگر، ما به مجازات اعدام متوسل می‌شویم. همانطور که اشاره کردم، این مجازات به تعداد بسیار کمی از جرایم محدود می‌شود؛ اما وقتی این جرایم ارتکاب می‌یابند، مجازات اعدام به شدت اجرا و به سرعت اعمال می‌شود. در هر مجازاتی، اعدام سریع به وحشت می‌افزاید؛ اما در این مورد به ویژه، زیرا مرگ، در برهه‌ای از زمان ، مجازاتی است که طبیعت بر همه انسان‌ها تحمیل کرده است.» [در اینجا، جادو و طلسمات به عنوان حاشیه‌ای بر یادداشت‌های آذربایجان غربی شهر دعا آقای سیبتورپ، طلسم نقل قولی بهترین دعانویس شهر از دیالوگ شکسپیر در نمایش‌نامه‌ی «تپانچه و فلویلین» آمده است: تپانچه.

- دزد بی‌عرضه! تو خواهی مرد . فلویلین. - جادو و طلسمات وقتی لذتِ احمقِ طلسم کُت [چیزی جز این نیست ] ، تو راست می‌گویی، ای آدمِ پستِ تاول‌زده . اعمال همه مجازات‌ها، از جمله اعدام، خصوصی است؛ یعنی در حضور ... ۱۶۷فقط برخی از مقامات رسمی دعا که برای شاهد بودن و تأیید اجرای صحیح حکم منصوب شده بودند. مسافران نمی‌توانستند از اثرات وحشیانه و مضر اعدام‌های عمومی ما چشم‌پوشی کنند. سر پیتر اظهار داشت: «برای نشان دادن شدت اجرای قانون مجازات ما، باید به شما بگویم طلسم نویس که ما در هیچ موردی ادعای جنون را به عنوان مبنای تبرئه نمی‌پذیریم، مگر اینکه آن جنون از چنان ماهیتی باشد که این نظر را موجه سازد که فرد طلسم نویس قصد وارد اردبیل شهر دعا کردن آسیبی را که به خاطر آن محاکمه می‌شود.

است. و در صورتی طلسم نویس که به نظر برسد هر درجه‌ای از جنون فرد را تحریک کرده است، بررسی می‌کنیم که آیا این حالت قبلاً بروز کرده است یا خیر. زیرا در این طلسم مورد، ما بستگان یا دوستان یا افرادی را که او با آنها زندگی کرده است، مسئول می‌دانیم که به قضات در مورد وضعیت روحی او هشدار لازم را نداده‌اند تا او را به زندان بیندازند.» مسافران به مباحث مختلفی که معمولاً مطرح می‌شد، از جمله درجات بیشتر یا کمتر مسئولیت اخلاقی، توانایی تشخیص خیر از شر و غیره، اعتراض کردند. ۱۶۸ملاحظاتی که به نظر می‌رسد اهالی کرج شهر دعا جنوب عادت دارند آنها را کاملاً طلسم بی‌ربط بدانند.

آنها معتقدند که قوانین جزایی بهترین دعانویس شهر هیچ ارتباطی با مجازات اخلاقی ندارد؛ تنها هدف قوانین بشری پیشگیری از جرم است که می‌تواند در تمام مواردی که قصد عامل بهترین دعانویس شهر (صرف نظر از چگونگی منشأ آن) معطوف به عملی است که باید طلسم نویس از آن جلوگیری شود، رخ دهد. در مورد مسافرانی که تمایل شدیدی به دیدن زندان خود و بررسی سیستم مدیریتی آن ابراز می‌کردند، سر پیتر گفت: «ما زندان‌های زیادی داریم و در هر یک از آنها سیستم اتخاذ شده از برخی جهات با سیستم سایر زندان‌ها متفاوت است؛ زیرا ما معتقدیم که این موضوع، موضوع آزمایش مداوم است تا مشخص شود کدام شیوه انضباطی می‌تواند برای تأمین هدف نهایی طلسم ما که همانطور ایلام شهر دعا که گفتم، انتقام از مجرم نیست، بلکه پیشگیری از جرم دعا است، مناسب‌ترین باشد.

با این حال، من با بردن شما به بازدید از زندان‌های ما، تا جایی که می‌توانید اوقات فراغت خود را تنظیم کنید، به شما بهترین دعانویس شهر این امکان را می‌دهم که در مورد سیستم ما در این زمینه قضاوت کنید.» ۱۶۹او اضافه کرد: «سیستم‌هایی که در برخی از خانه‌های اصلاح و تربیت ما دنبال می‌شوند، نیاز به تغییر دارند و من مطمئنم که این تغییرات اعمال خواهند شد؛ اما امیدوارم با در نظر گرفتن بدترین شیوه‌های مجازات ثانویه‌مان که بسیار جادو و طلسمات بهتر از شیوه‌های شما هستند، مرا بی‌جهت جانبدارانه تصور نکنید. مطمئن باشید که ما هرگز از زباله‌های زندان‌هایمان ملتی جدید تأسیس نخواهیم طلسم نویس کرد؛ فساد بیشتری را - آن‌هایی که توانایی‌اش را دارند.

تنها بهشت ​​را می‌توان با خواستن به دست آورد. مضمون بند بعدی، قدرت یک روز ژوئن برای پارسایی است. هدف کلی این توصیف زیبا از یک روز ژوئن، رساندن خواننده به درک تأثیرات نشاط‌آور پیرامون خود است. هدف خاص، ایجاد ارتباط فوری با سر لانفال است که از این پس مضمون شعر در مورد اوست.۱۵۹تجسم یافته. به انگیزه‌ی رو به بالای بسیار آرمانی یک روز ژوئن توجه کنید. حتی کلوخ نیز به بهترین دعانویس شهر سمت بالا صعود می‌کند تا به روحی در میان علف‌ها گلستان شهر دعا و گل‌ها تبدیل شود. مضمون بخش اول، به جز بند آخر، خودخواهی است - خودخواهی ناخودآگاه جادو و طلسمات در پوشش یک عمل شریف.

مضمون بند قبلی ادامه می‌یابد و در تضاد با آن، عنصر بی‌رحمی در شخصیت سر لانفال را به شدت نشان می‌دهد. زندگی خودش آنقدر روشن بود که قلبش نمی‌توانست به روی جذامی گشوده شود. غم و اندوه باید او را لمس بهترین دعانویس شهر کند و خودخواهی‌اش را ذوب کند. برخلاف پرنده، هیچ سرود همدردی در قلب لانفال وجود ندارد و مانند قلعه، او نور خورشید را رد کرد و از هم پاشید. همه چیز تا اینجا در یک ایده خودخواهی متحد است. جذامی این را به طور قطعی بیان می‌کند. بهشت ​​ممکن گیلان شهر دعا است برای درخواست کردن باشد، اما ما هدایای بهشت ​​را جادو و طلسمات رد می‌کنیم، همانطور که قلعه طلسم نویس نور خورشید را.

سر لانفال فقط صدقه می‌دهد؛ هدایای خیریه واقعی باید از قلب بیایند. شوالیه سوار بر طلسم نویس اسب برای انجام یک عمل شریف شد، اما اگر قلبش با هدیه‌اش همراه بود، طلسم نویس می‌توانست جام مقدس را در دروازه قلعه خودش پیدا طلسم کند. او به جادو و طلسمات جای دانه، به دنبال پوسته بود. صلیبیون با رفتن به اورشلیم به دنبال مسیح بودند، و بسیاری هنوز او را در مراسم ظاهری کلیسا جستجو می‌کنند. توجه کنید که چگونه جذامی این خیریه دروغین را با خیریه واقعی مقایسه می‌کند: «اما آن که جز ذره‌ای ناچیز نمی‌دهد، و به آنچه از نظر پنهان است، طلسم نویس می‌بخشد، آن ریسمانِ زیباییِ پایدار، که از طلسم نویس همه چیز می‌گذرد لرستان شهر دعا و همه را متحد می‌کند، دست نمی‌تواند تمام صدقات او را در بر بگیرد، دل، کف دست‌های مشتاقش را

دراز می‌کند، زیرا خدایی با آن همراه می‌شود و آن را ذخیره می‌کند به روحی که پیش از این در تاریکی گرسنه بود. سر لانفال به نیکوکاری کاذب پی برده است؛ اکنون باید به نیکوکاری حقیقی روی آورد؛ و مشکل همین است که باید باشد۱۶۰در زندگی هر فرد شکل می‌گیرد. این تضاد بی‌وقفه بین خودخواهی و نوع‌دوستی، بین فرد و خودِ جهانی است. در این تضاد، ناتوانی در تشخیص خود، جایی که خودِ واقعی یافت می‌شود، وجود دارد. با ندیدن الوهیت در چیزها، نمی‌توانیم خودمان را در آنها ببینیم. در مقدمه‌ی بخش دوم، زیبایی مرکزی شهر دعا درونی زندگی را در جادو و طلسمات مقابل شکل بیرونی آن داریم.

برای بیدار کردن روح سر لانفال به واقعیت‌های زندگی و تشخیص خویشاوندی‌اش با جذامی، به تأثیرات سرد زمستان نیاز است. عمل او کوچک بود؛ در نظر جهانیان ناچیز. او جادو و طلسمات فقط یک پوسته‌ی کپک‌زده و جرعه‌ای آب داد، اما «شام مقدس واقعاً برگزار می‌شود» در آنچه که ما با نیاز دیگری شریک هستیم؛ نه آنچه می‌دهیم، بلکه آنچه به دعا بهترین دعانویس شهر اشتراک می‌گذاریم، زیرا هدیه بدون دهنده، بی‌ارزش است؛ آن که با صدقه خود به خود می‌بخشد، سه نفر را سیر می‌کند. خودش، همسایه گرسنه‌اش، و من. اگر دانش‌آموزان مضمون را درک نکنند، اگر آن را در زمان و مکان به عنوان امری جهان‌شمول نبینند - همانقدر که امروز خوب است، در زمان شوالیه‌گری هم خوب است، و همانقدر که برای یک فرد قابل اجراست، برای فرد دیگر هم هست

- بهترین، در واقع تمام خوبی‌های شعر را از دست داده‌اند. اگر واقعاً شعر را بخوانند، باید فعلاً فراتر از سطح معمول احساسات خیرخواهانه زندگی کنند. تجسم. این مضمون در یک شخص تجسم یافته است. سر مازندران شهر دعا لانفال صرفاً سر لانفالِ فرد نیست، بلکه سر لانفالِ جهانی است. او پتانسیل چیزی است که من و شما ممکن است به آن تبدیل شویم. ما هیچ چیز در مورد وقایع عادی زندگی او نمی‌دانیم و اهمیتی نمی‌دهیم. حتی جدی‌ترین فرد هم اهمیتی نمی‌دهد که چه زمانی یا کجا به دنیا آمده است. سن و آب و هوا به دعا ما دعا ربطی ندارد.

ما۱۶۱فقط به رشد او در امور خیریه علاقه‌مند است. تجسم فقط سر لانفال طلسم نیست، بلکه سر لانفال با تمام لوازم جانبی‌اش، قلعه، جذامی، تابستان، زمستان و غیره است. 

تقسیم‌بندی موضوعات را فرا بگیرید، در این صورت از وقت دعا خود به خوبی استفاده کرده‌اید. در صورت امکان، در روز امتحان از نظر جسمی در وضعیت خوبی باشید. این خیلی مهم است. بعضی از معلمان برای آماده شدن برای امتحان، بیش از حد کار می‌کنند. آنها عصبی می‌شوند و خوب نمی‌خوابند. این باعث می‌شود که وقتی زمان امتحان فرا می‌رسد، نیروی ذخیره نداشته باشند و در وضعیت جسمی بدی قرار بگیرند. برخی دیگر از معلمان شب قبل از امتحان تا دیروقت کار می‌کنند و کردستان شهر دعا کم می‌خوابند، اغلب درست قبل از رفتن به امتحان، زود بیدار می‌شوند تا مطالعه کنند.

من آنها را دیده‌ام که هنگام عبور از سالن امتحان، کتابی را در یک دست می‌آورند و به آن نگاه می‌کنند تا ذهن خود را تازه کنند. این اضطراب، نیروی عصبی آنها را تحلیل می‌برد و آنها را در وضعیت روحی برای یک روز کاری پرمشغله قرار نمی‌دهد. اگر در اوایل امتحان چیزی برایشان دشوار باشد، دچار مشکل می‌شوند و در طول روز بهترین دعانویس شهر بهبود نمی‌یابند. هم مطالعه و هم مرور را کنار بگذارید. این کار را حداقل بیست و چهار ساعت قبل از زمان امتحان انجام دهید. ذهن خود را از فکر کردن قم شهر دعا به امتحان دور نگه دارید. ورزش زیادی انجام دهید و اگر وقت زیادی پیدا کردید، یک داستان خوب بخوانید.

شب قبل از امتحان در زمان معمول خود استراحت کنید و به تعداد ساعات معمول خود بخوابید. به موقع به محل امتحان برسید تا نیم ساعت یا بیشتر فرصت داشته باشید تا با محیط عجیب و غریب آشنا شوید و قبل از شروع امتحان با معلمان صحبت کنید. هیچ چیز به اندازه این اضطراب را تسکین نمی‌دهد. چند دقیقه قبل از شروع امتحان، تمرین نوشتن کنید. این کار باعث می‌شود دستتان ثابت بماند و از اولین کارتان راضی باشید. همیشه به موقع یا زودتر رسیدن در روز امتحان برایتان دعا مفید است. ۳۴با آمادگی یاسوج شهر دعا کامل به جلسه امتحان بروید. یک خودنویس خوب طلسم یا یک جاقلمی راحت با چند خودکار اضافی و یک شیشه جوهر همراه داشته باشید.

ممکن است مدیر مدرسه شما نوع خاصی از کاغذ یا دفترچه یادداشت را درخواست کرده باشد. این موارد را قبل طلسم نویس از رفتن به جلسه امتحان تهیه کنید، مگر اینکه مدیر مدرسه آنها را در اختیارتان قرار دهد. همچنین یک دفترچه یادداشت سفید و مداد و یک چاقوی تیز یا تراش مداد دعا داشته باشید. به جادو و طلسمات عبارت دیگر، با آمادگی کامل برای کار به جلسه امتحان بروید، همانطور که انتظار دارید دانش‌آموزانتان در روز امتحان به مدرسه بیایند. با دقت و پشتکار و تا حد امکان سریع کار کنید. هیچ چیز رشت شهر دعا برای کار خوب مضرتر از این نیست که احساس کنید از موضوع خود عقب هستید.

عجله نکنید، اما سعی کنید هر موضوع را به موقع تکمیل کنید تا قبل از بهترین دعانویس شهر پایان زمان، بتوانید مقاله خود را مرور کنید. مرتب بودن، املای صحیح و ترتیب دقیق و منظم کار شما همیشه تأثیر خوبی خواهد گذاشت و حسن نیت ممتحن دعا را جلب می‌کند. شلختگی و بی‌دقتی در ترتیب، ناخودآگاه ممتحن را نسبت به شما متعصب می‌کند. اگر طلسم افکار و پاسخ‌های شما بر جادو و طلسمات تعصب ناخودآگاه ناشی از نگارش ضعیف یا تنظیم ضعیف غلبه کند، باید به‌طور غیرمعمول قوی باشند. بگذارید لاهیجان شهر دعا دوباره بر اهمیت تنظیم سیستماتیک اثر تأکید کنم. اگر خط ضعیف، یکدست و خوانا باشد، اگر اثر به بهترین دعانویس شهر درستی تنظیم شود، می‌توان آن طلسم را نادیده گرفت.

پاراگراف‌بندی، نقطه‌گذاری و تنظیم کلی بیش از هر چیز دیگری در ایجاد یک نسخه خطی مرتب اهمیت دارند. من قبلاً مرتباً نسخه خطی یک نویسنده را می‌خواندم. نوشته او، به خودی خود، ضعیف بود - طلسم نویس بسیار ضعیف. یادگیری خواندن آن نیاز به تمرین داشت، اما یکنواخت بود. همه چیز شبیه به هم به نظر می‌رسید. نقطه‌گذاری و پاراگراف‌بندی او تقریباً بی‌نقص طلسم بود. برداشت کلی خوب بود، و وقتی یک بار بر شکل خاص حروف او مسلط می‌شدید و یاد می‌گرفتید که آنها را از هم تشخیص دهید،۳۵با وجود نمره‌های «الف»، «او» و چند نمره دیگرش، متن او به راحتی خوانده بهترین دعانویس شهر می‌شد.

بخش مکانیکی متن امتحان شما، اگر به درستی مراقبت شود، بسیاری از نقص‌های کوچک موجود در پاسخ‌ها را جبران خواهد کرد. سوالات را با دقت بخوانید. خواندن عجولانه سوالات باعث اشتباهات زیادی می‌شود. پس از خواندن سوال، برای دعا فکر کردن به پاسخ وقت بگذارید. سپس تا حد امکان پاسخ را خلاصه کنید و آن را کامل و واضح بنویسید. پاسخ‌های

«نمی‌توانستم رد کنم - چون نامه از طرف شاهزاده ولز است.» «من شگفت‌زده شدم؛ اعتراف می‌کنم که آشفته دعا شده بودم؛ اما در عین حال، تا حدودی در مورد صحت ادعای لرد مالدن شک داشتم. من یک پاسخ رسمی و مشکوک دعا دادم و کمی بعد، جناب عالی آنجا را ترک کردند.» دنبال کردن جزئیات سقوط این زن فایده‌ای ندارد؛ او می‌گوید شوهرش نسبت به او بی‌توجه و بی‌وفا بوده است؛ و علاوه بر این، شاهزاده به او وثیقه‌ای به مبلغ ۲۰،۰۰۰ پوند داده بود که پس از رسیدن به سن قانونی قابل پرداخت بود. شاهزاده خیلی ساری شهر دعا زود از او خسته شد و در سال ۱۷۸۱ رابطه‌اش را قطع کرد.

به نظر می‌رسد که این خانم به هیچ وجه تسلی‌ناپذیر نبوده است، زیرا در سال ۱۷۸۲ تحت حمایت سرهنگ تارلتون بود و گفته می‌شود که کاریکاتوری از... گیلری، ملقب به «رعد و برق» (۲۰ اوت ۱۷۸۲)، بدین ترتیب وضعیت آن زمان را نشان می‌دهد. این حکاکی، یک افسر سواره‌نظام (سرهنگ تارلتون) را نشان می‌دهد که با شمشیری کشیده، در مقابل درب کشتی تفریحی «ویرلیگیگ» ایستاده و به مهارت‌های طلسم شگفت‌انگیز نظامی خود می‌بالد. در کنار او، شخصی با سه پر به جای سر (شاهزاده ولز) ایستاده است. تابلوی «ویرلیگیگ» خانم رابینسون است. روزنامه مورنینگ پست ، ۲۱ سپتامبر ۱۷۸۲، می‌گوید: «دیروز، پیکی با اطلاعات بسیار جالب و خوشایند از کشتی مسلح بابل شهر دعا تارلتون وارد شهر شد و پس از چند ماه، ناوچه پردیتا را تصرف کرد و آن را سالم به

بندر اگام آورد. بهترین دعانویس شهر پردیتا یک کشتی جادو و طلسمات فوق‌العاده زیبا و تمیز با کف صاف است و در طول سفر دریایی خود، جوایز طلسم نویس زیادی به دست طلسم آورده بود، به ویژه کشتی فلوریزل، کشتی بسیار ارزشمندی که متعلق به سلطنت بود، اما بلافاصله پس از خارج کردن محموله، آزاد شد.» کشتی پردیتا بهترین دعانویس شهر مدتی پیش توسط روباه اسیر شد، اما بعداً توسط مالدن‌ها پس گرفته شد و وقتی با تارلتون درگیر شد، لباس جادو و طلسمات مجلل و تجهیزات جدید به تن داشت. مانور او برای فرار تحسین‌برانگیز بود؛ اما تارلتون که کاملاً مصمم بود او را بگیرد یا نابود شود، از این تلاش دست نکشید؛ و سرانجام، او که کاملاً مصمم بود طلسم شمشیر بروجرد شهر دعا به دست، در کنار پردیتا بیاید و سوار بر او شود، فوراً و با احتیاط تسلیم

شد. رسوایی مربوط به ارتباط او با فاکس، به نظر من، در واقع هیچ پایه و اساسی ندارد. او شیفته‌ی خانم آرمستد بود که بعدها همسرش شد؛ و احتمالاً اساس این شایعه این بود که فاکس نماینده‌ی شاهزاده برای مذاکره در مورد بازگرداندن وثیقه‌ی ۲۰،۰۰۰ پوندی از پردیتا بود، که او با این حال، نقاشی «پردیتو و پردیتا، یا طلسم مرد و زن مردمی» را به ما ارائه می‌دهد که خانم رابینسون را در حال راندن فاکس با ارابه‌اش نشان طلسم می‌دهد. اگر به بریده روزنامه‌ای در سال ۱۷۸۲ اعتماد کنیم، این کار باید بسیار هوشمندانه بوده کرمانشاه شهر دعا باشد.

« ۴ دسامبر. » — خانم رابینسون اکنون کالسکه‌ای دارد که مورد تحسین همه حلقه‌های طلسم نویس کالسکه‌رانی در مجاورت سنت جیمز است؛ بدنه آن به رنگ کرملیت و نقره‌ای است که با شنل فرانسوی تزئین شده و حلقه آن با حلقه‌ای از گل تزئین شده است: کالسکه به رنگ قرمز و نقره‌ای است، روکش صندلی با حاشیه نقره‌ای بسیار زیبا تزئین شده است. لباس خانم رابینسون سبز، با روکش زرد و با توری نقره‌ای پهن، بسیار زیبا تزیین شده است. افسار کالسکه با ستاره‌های نقره‌ای، با طرح‌های غنی دعا و با طلسم نویس ظرافت تمام تزئین شده است. داخل کالسکه با ابریشم سفید آستر شده و با تزئینات قرمز تزیین شده دعا است.

روزنامه مورنینگ هرالد ، ۱۶ ژوئن ۱۷۸۳، دعا می‌نویسد: جادو و طلسمات « گفته می‌شود که مسابقه جدید پردیتا حاصل مجموع چند شرط‌بندی است که در بروک گذاشته شده بود و رقبا نتوانستند در مورد آنها تصمیم بگیرند. بنابراین، آقای فاکس پیشنهاد داد که از آنجایی که هیچ راه بهتری برای رسیدن به هدف فوق وجود ندارد، یک کالسکه زیبا به پردیتا هدیه داده شود. افراد بدذات قزوین شهر دعا آن را آخرین شرط‌بندی عشق یا احمق‌های مد می‌نامند.» دنبال کردن زندگی او تا زمان مرگش در ۲۶ دسامبر ۱۸۰۰ ارزشش را ندارد؛ و در واقع، از آنجایی که او با شاهزاده و برایتون بی‌ارتباط بود، اگر قرار نبود داستان چگونگی به دست آوردن نام فلوریزل توسط شاهزاده، که در تمام طول زندگی‌اش به او چسبیده بود، روایت نشود، این قسمت اصلاً معرفی نمی‌شد.

گنبد نام دارد، آغاز به کار کرد و شواهدی مبنی بر حضور شاهزاده در ماه اکتبر در بهترین دعانویس شهر آنجا در بریدگی روزنامه زیر وجود دارد: ۲ اکتبر - شاهزاده ولز، در پایان کنسرت در پاویون، کمی پس از نیمه‌شب، پنجشنبه گذشته، خطاب به سرهنگ لی، بهترین دعانویس شهر با اشتیاق فراوان ابراز تمایل کرد که بداند در صورت نیاز به تلاش شبانه، هنگ دراگون‌هایش در چه مدت کوتاهی می‌توانند مسلح و آماده رویارویی با دشمن باشند. سرهنگ بلافاصله پیشنهاد داد که به عنوان بهترین روش برای یزد شهر دعا جلب رضایت اعلیحضرت، فوراً سوار بر اسب به پادگان برود و دستور دهد بهترین دعانویس شهر آژیر خطر در پادگان به صدا درآید؛ و پس از آن، بازگردد و گزارش صحیحی از رفتار سربازانش به اعلیحضرت ارائه دهد.

با تأیید این اقدام توسط شاهزاده، اسب سرهنگ به زودی به در آورده شد و او با تمام سرعت ممکن برای اجرای آن حرکت کرد. «با رسیدن به گارد پیشرو در ورودی پادگان، سرهنگ به یک شیپورچی سیاه‌پوست که در حال انجام وظیفه بود، دستور داد تا برای سربازان بوق بزند. مرد، به اطاعت از دستور، شیپور را به لب‌هایش رساند؛ اما غافلگیری آن لحظه چنان بر او غلبه کرد که نفسش بند آمد تا آن را اجرا کند. یک شیپورچی انگلیسی که دستور را شنیده بود، در طلسم حالی که در رختخواب دراز کشیده بود، فوراً برخاست، پنجره اتاقش را باز کرد و بدون اینکه منتظر توصیه دیگری بماند، شیپور را به دهانش گذاشت و علامت مناسب را داد و سربازان، در هر منطقه، در یک همدان شهر دعا لحظه به حرکت

درآمدند. بخش عمده‌ای از سربازان ساعت‌ها در رختخواب بودند. همه آنها به درستی تجهیز شده بودند و سوار بر اسب‌هایشان بودند، به همراه توپخانه‌های پرنده، آماده حرکت بودند، به طوری که ظرف ۱۵ دقیقه پس از اعلام خطر شیپور، به برایتون رسیده باشند. پادگان در فاصله‌ای بیش از یک و نیم مایل در شمال شهر واقع شده است.» گزیده زیر از روزنامه انحرافات باشگاه برایتون را نشان می‌دهد: « ۲۰ آگوست ۱۸۰۳. - یک نمایش عجیب و غریب در میدان مسابقه در برایتون برگزار شد. کاپیتان اتو، از شبه‌نظامیان ساسکس، در حالی اراک شهر دعا که چکمه‌هایش پوشیده شده بود و یک نارنجک‌انداز به وزن ۱۸ سنگ بر او سوار بود، قرار بود ۵۰ یارد بدود، در مقابل یک اسبچه که یک پر حمل می‌کرد و ۱۵۰ یارد بدود؛ اما سوارکار

کاپیتان اتو از روی گردنش افتاد و نزدیک بود گردنش بشکند؛ و در نتیجه، شرط را باخت. مسابقه بعدی این بود که همان آقا، توسط همان نارنجک‌انداز، سوار بر اسبچه، ۵۰ یارد بدود، در مقابل یک ارباب نجیب‌زاده که یک پر حمل جادو و طلسمات می‌کرد و قرار بود ۱۰۰ یارد بهترین دعانویس شهر بدود. او به طور قابل توجهی از دومی عقب افتاد.» متن زیر از روزنامه تایمز مورخ ۷ سپتامبر ۱۸۰۴ گرفته شده است: حکایت برایتون. - چند روز پیش، در برایتون، با یک افسر حقوقی محترم و همسرش که به یک سفر تابستانی در آنجا رفته بودند، با ساوه شهر دعا خوشامدگویی بی‌موقعی مواجه شدند.

دعوت‌نامه‌ای که به طور رسمی تنظیم شده بود و تمام نشانه‌های اصالت را داشت، برای آنها ارسال شد و خواستار همراهی آنها در پاویون در عصر شدند. آقا و خانم، که به حق از افتخار ممتازی که به آنها اعطا شده بود، اما نمی‌دانستند چگونه، به خود می‌بالیدند، دعا در ساعت مقرر حاضر شدند و به سالنی که در آن افراد برجسته زیادی حضور داشتند و کاملاً برایشان ناشناخته بودند، راهنمایی شدند. لزوماً کمی خجالت به دنبال داشت، اما وقتی طلسم نویس آنها را به صاحبخانه‌ی محترم خانه معرفی کردند، که نه مهمانانش را به خاطر می‌آورد و نه دعوتی که به نام او بود را؛ توضیحی داده شد و والاحضرت، با تمام ادب و نزاکتی که او را به عنوان کامل‌ترین آقا در اروپا متمایز می‌کند، با خوشحالی کرمان شهر دعا اعلام کرد

که "خود را بسیار مدیون ..." شخص زیرکی که (با جعل دعوت خود، شاید برای بازی با احساسات آنها) لذت معاشرت و آشنایی آنها را، جادو و طلسمات هرچند غیرمنتظره، برایش فراهم کرده دعا بود؛ و اینکه او از فرصت پذیرایی از آنها کاملاً خوشحال بود.» اعلیحضرت در تمام طول شب با گشاده‌رویی و توجه ویژه با آنها رفتار کرد و بدین ترتیب، یک رویارویی که با بدخواهانه‌ترین انگیزه‌ها ایجاد طلسم شده طلسم نویس بود را به منبع افتخار و رضایت کامل تبدیل کرد. از ارتباط شاهزاده با برایتون در سال ۱۸۰۴، ردپای بسیار کمی در دست داریم.